Boşluk.

Boşluk..
 Kendinle başbaşa kalırsın ve derinlere inersin..
    Hayat çoktan yıkılmış bir merdivendir ve sen henüz sağlam basamaklardan çıkmaktasın. Haberin yok olacaklardan.. Kayıpsın, üzgün ve mutsuzsun. Birileri seni terk etmiş gibi hissediyorsundur belki, belki gerçekten terketmiştir. Ama tanrı dünyanın nerede olduğunu unutmaz korkma ! Sen kendi yolunu kaybetme yeter. Kişisel gelişim kitaplarını ve televizyonunu çöpe at. Egonu da atmayı dene ( her ne kadar başaramayacak olsan da)  Doğru iş, doğru kadın, doğru hayat? Neyin doğru olduğunu nerden biliyorsun ki ? Sana bunları öğreten insanlar çok mu doğru? Kim doğru? Doğruyu bilemezsin. Ama iyi olanı hissedersin dostum. İllaki kalbinle hissetmen de gerekmiyor. Rachmaninoff dinlerken gözlerini kapatıp kendini bıraktıktan 5 dakika sonra kendini aptal bir şekilde gülümseyerek ve hemen ardından kaşlarını çatmış bir şekilde buluyorsan. Yüz hatlarına 4 mevsim yaşatabiliyorsan yani. Van Gogh resmine baktığında trajikomik bir şekilde sol kulağın uyuşuyorsa!?(o geriye sol olanı bırakmayı tercih etmişti) Kurtulma şansın var hala öyleyse.
      Ya onlar gibi olsaydın:
  Otobüste giderken camdan bakıp gökkuşağını gördükten sonra bile etkilenmeyen. Hala muavinin verdiği para eksik mi yoksa? Oltaya gelmeyelim düşüncesinde olanlar.
  Yoldaki minicik kimsesiz sevimli köpeği ilerdeki kızın kalçasını daha rahat bir açıdan görebilmek için ya da zevkine tekmeleyenler, korkutanlar, kısaca iğrençler!!!
 
    Neyse, dünya iğrenç bir pazar yeri zaten boşverin kimse düzeltemez artık bundan sonra. Siz kendinizi düzeltin yeter o. Zaten kişinin kendisini değiştirmesi, dünyasını değiştirmesidir. Bir avuç insan bile değişse. Gözle görülür fark ortaya çıkacaktır. Neyse fazla saçmaladık ..  sağlıcakla kalın ..